Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Indie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Indie. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 30 lipca 2019

Hotel Mumbai (Hotel Mumbaj), reż. Anthony Maras

Hotel Mumbai (Hotel Mumbaj), reż. Anthony Maras

Z jednej strony to straszne, że film oparto na faktach i że takie fakty zaistniały. Z drugiej - to bardzo wspomaga scenariusz, zbudowany nie według schematów, a według życia, czyli dziwnie, niekonsekwentnie, a jednocześnie przerażająco i dynamicznie. Radzę się nie przywiązywać do bohaterów i naprawdę, chciałbym, żeby takie rzeczy się po prostu nie wydarzały. Daje do myślenia i chwilami po prostu aż trudno uwierzyć, że ludzie robią takie rzeczy.
Jeśli chodzi o samą realizację filmową - bez zarzutu.

8/10


sobota, 11 sierpnia 2018

Munna Michael, reż. Sabir Khan

Munna Michael, reż. Sabir Khan

Jeden z tych indyjskich filmów, które można oglądać wyłącznie dla jego kolorytu i folkloru. Ale trzeba przyznać, że tancerze są pierwsza klasa.

4/10

poniedziałek, 5 marca 2018

Drishyam, reż. Nishikant Kamat

Drishyam, reż. Nishikant Kamat

Warto poczekać do zawiązania akcji. Przyzwyczaiłem się do indyjskiego wysokobudżetowego kina z masą efektów specjalnych, rozbitych samochodów i kaskaderów. Tutaj - kameralny dramat na kilkoro aktorów. Parę interesujących dylematów etycznych i komplikacji społecznych. Bardzo dobrze rozegrany wątek kryminalny. I ostatecznie długa ekspozycja nareszcie spełnia swoją rolę, zupełnie nie-hollywoodzko. Interesujące, nietuzinkowe kino, zresztą daję wysoką notę temu reżyserowi już drugi raz.

7/10

czwartek, 4 stycznia 2018

A Gentleman, reż. Krishna D.K., Raj Nidimoru

A Gentleman, reż. Krishna D.K., Raj Nidimoru 

Spodziewałem się jakiejś indyjskiej szmiry, ale to całkiem przyzwoity film akcji. Poziom kiczu przypomina bondy z lat 80., ale jeśli ktoś to znosi, to nie jest źle, poza tym potraktowano rzecz z autoironią. 
Wszystkie sceny są dobrze zaaranżowane, postacie zbudowane konsekwentnie i spójnie, intryga co prawda dość prymitywna, ale potrafi wciągnąć. Na niezobowiązujący wieczór przy piwie lub oranżadzie.

6/10

niedziela, 31 grudnia 2017

Highway, reż. Imtiaz Ali

Highway, reż. Imtiaz Ali

Z początku myślałem, że to będzie świetny dramat, potem, że to jakaś idiotyczna apologia syndromu sztokholmskiego, potem, że ckliwy romans, potem, że kino społecznie zaangażowane, ale naprawdę, warto poczekać do końca. Kawał filmu, w którym sens jest sumą wszystkich sekwencji, nawet jeśli w niektórych użyto tanich chwytów. Kolejny raz mamy tu do czynienia z indyjską szarpaniną na temat ich nawyków kulturowych i społecznych, ale całość naprawdę wiele mówi po prostu o ludziach i o świecie, a nie tylko o Indiach. A poza tym historia może i jest ckliwa, ale dobrze opowiedziana, do tego chwilami naprawdę mądra (pomimo, że niektóre morały są iście baśniowe). I może wciąż nie jest to arcydzieło, jednak wyraźnie powyżej średniej, którą nazywam "niezłym filmem". Siódemka będzie naprawdę sprawiedliwa.

7/10

czwartek, 30 listopada 2017

Lipstick Under My Burkha, reż. Alankrita Shrivastava

Lipstick Under My Burkha, reż. Alankrita Shrivastava

Byłoby wielkim uproszczeniem traktowanie tego filmu jako feministycznego czy też przy pomocy innych wytrychów. Przy uważniejszym przyjrzeniu się można zauważyć, że nie tylko kobiety tu cierpią, ale i mężczyźni – uwikłani w zobowiązania wynikające z męczącego dla wszystkich patriarchatu. Bez wątpienia także po obu stronach płci wyciągane są jakieś korzyści z tej niezdrowej sytuacji. Po tym ważnym, jak sądzę, wniosku, można pójść dalej, bez obawy o popadnięcie w banał czy uproszczenie.
Oczywiście, jest to obraz po pierwsze o sytuacji kobiet w islamie. I jest to fatalna sytuacja. Niby są wolne, nikt ich nie zamyka w piwnicach, nikt ich nie bije. Są jednak zniewolone w jakiś niewyobrażalny dla Europejczyka sposób. Jeśli przedstawione wydarzenia mają coś wspólnego z tamtejszą obyczajowością (a z pewnością mają wiele, tak sądzę), to jest mi tych kobiet okropnie żal.
Mamy do czynienia z czterema bohaterkami, chociaż z natury filmu uwaga koncentruje się na jednej z nich, bardzo subtelnie. Dziewczyna jest zresztą piękna, świetnie tańczy i jeszcze lepiej śpiewa. A muzyka jest tu fenomenalnie dobrana, obowiązkowe indyjskie tańce są odegrane, ale i wkomponowane w fabułę, a całość brzmienia, jego lekkość i beztroska, potęgują wrażenie groteski.
Nie wdając się w szczegóły – świetnie prowadzona narracja, doskonała równowaga między dramaturgią a zaangażowaniem, unikanie indoktrynacji przy jednoczesnym silnym podkreśleniu niesprawiedliwości społecznych, wspaniałe aktorstwo, mądra i otwarta końcówka, uczciwy dyskurs.
Acha. To nie jest komedia, jak twierdzą niektóre serwisy. To jest tragedia.
Wielkie kino z Indii.

8/10



wtorek, 14 listopada 2017

Talvar, reż. Meghna Gulzar

Talvar, reż. Meghna Gulzar

Kolejny przerażający film o indyjskim społeczeństwie (niezależnie czy mowa o hinduistach, czy muzułmanach) oraz o tamtejszym wymiarze sprawiedliwości. Po znakomitych, przy tym mocnych Court, Masaan i Lipstick under my Burkha wciąż robi wrażenie, zwłaszcza, że oparty na faktach. Sprawia też wrażenie rzetelnego obrazu, który oskarża, owszem, jedną stronę, ale nie wybiela na siłę drugiej. Wymowa jest tym mocniejsza.
Zaangażowano gwiazdy tamtejszego kina, co najmniej trzy twarze znam z kilku innych obrazów. I nie jest to „śpiewające Bollywood”, film jest pesymistyczny w bardzo precyzyjny sposób.

6/10

poniedziałek, 16 października 2017

Bahubali: The Conclusion (Bahubali: Finał), reż. S.S. Rajamouli

Bahubali: The Conclusion (Bahubali: Finał), reż. S.S. Rajamouli

Cudne! Przy niektórych scenach walk i tragedii zwijałem się ze śmiechu. Obraz jest epicki i kosztowny i przy tym budżecie bije chyba rekord w kategorii najgorszych filmów świata. Wszystkie pozostałe razem wzięte musiały chyba kosztować mniej niż ten.

2/10

środa, 4 października 2017

Bahubali: Początek, reż. S.S. Rajamouli

Bahubali: Początek, reż. S.S. Rajamouli

Oczywiście, jest to baśń, ale tak głupia, że można jeno kwiczeć. I nie chodzi o brak realizmu, co jak wiadomo mają baśnie w swej naturze. Chodzi o to, żeby podczas wciągania posągu, sznur był napięty, a nie zwisał sobie. I inne takie tam duperele.
Dobrze, na dokładkę zabiję całość: efekty specjalne są poniżej krytyki.

2/10

niedziela, 24 września 2017

Court (Proces), reż. Chaitanya Tamhane

Court (Proces), reż. Chaitanya Tamhane

Film jest nienowy (2014), jednak parę zdań warto napisać. O ile bardzo lubię indyjskie kino pokazujące piękno tego kraju, o tyle trzeba pamiętać o ciemniejszej stronie Indii, jaką pokazano choćby w Masaan. Proces jest obrazem o sytuacji w polityce wewnętrznej, o spuściźnie kolonializmu, o zabobonie i o potwornej bezduszności prawa. Warto zobaczyć dla równowagi.

7/10

niedziela, 3 września 2017

Naam Shabana, reż. Shivam Nair

Naam Shabana, reż. Shivam Nair

Utrzymany w konwencji bondowskiej film szpiegowski, tyle, że "Bondem" jest dziewczyna. Zaczyna się dość mechanicznie i zapowiada się słabo, ale później się rozkręca. Trzeba pamiętać, że to ma dwie i pół godziny, a więc jest czas na to rozkręcanie. 
Bondowskie rozwiązania narzucają pewną bajkowość, ale to nie ma być kino realistyczne, jak nie przymierzając Sicario, to ma być bajeczka i jako taka jest zrobiona naprawdę dobrze. Oczywiście trzeba pamiętać (nigdy dość przypominania), że to kino indyjskie i że nawet bajeczki opowiadają trochę inaczej niż robi się to w Europie i USA. Jeśli lubi się lub co najmniej toleruje ten folklor, to jest to bez wątpienia solidnie i sympatycznie poprowadzony film.

6/10


poniedziałek, 24 lipca 2017

Teraa Surroor, reż. Shawn Arranha

Teraa Surroor, reż. Shawn Arranha

Oto, jak jestem wielbicielem kina indyjskiego i o Indiach, to nie mam słów, jako opisać to gówno, bo żeby opisać - trzeba podejść i zbadać. A ja za cholerę nie podejdę, wystarczy, że obejrzałem (z daleka).
Mamy więc wyjątkowy moment - prawie 500 postów i dopiero drugi raz 

0/10

piątek, 21 lipca 2017

Masaan, reż. Neeraj Ghaywan

Masaan, reż. Neeraj Ghaywan

Po lekturze kilkunastu komercyjnych produkcji z Indii i kilku niekomercyjnych - a nie wszystkie pokazywały ten kraj w dobrym świetle - czas na rewizję grubszego rozmiaru. Stosunki społeczne pokazane w Masaan są przerażające. 
Sama fabuła poprowadzona jest nieszablonowo. Historie, które "oczywiście" powinny kończyć się dobrze albo źle, wcale niekoniecznie tak przebiegają. Wątki splecione są ze sobą bez magicznych ingerencji jakiegoś przeznaczenia, po prostu ludzie spotykają się, choć nie zawsze wiedzą, że ktoś/ coś ich łączyło już wcześniej. 
Do tego wszechobecna bieda jako jedna z głównych przyczyn zła oraz system kastowy jako współwinny owej biedy i innych nieszczęść. 
I jeszcze opowieść o ludziach - jak sobie z tym radzą. Opowieść chwilami bardzo ciepła, a chwilami tragiczna. 

7/10


środa, 10 maja 2017

Raees, reż. Rahul Dholakia

Raees, reż. Rahul Dholakia

Jakom wielbiciel bollywoodzkiego kina, tak ten obraz uważam za nieznośny. Wielka pochwała nielegalnego handlu alkoholem jako swoista epopeja w homeryckim stylu. Bohater - supermen, przy którym Rambo to nieudacznik i drobny zabijaka. Masowe mordy i korumpowanie policji jako dowód charyzmy i prawości, przy jednoczesnym dokarmianiu biednych. To historia gangsterska, tyle że w tym przypadku bohater – psychopatyczny bandyta – jest „księciem z bajki” właśnie dlatego, że jest psychopatycznym bandytą. Ktoś chce zrobić ze mnie idiotę?

2/10

sobota, 6 maja 2017

24, reż. Vikram K. Kumar

24, reż. Vikram K. Kumar

Ciekawa zabawa z elementami steampunku, fantasy, dreszczowca, komedii, sensacji i czegoś tam jeszcze. Mimo swoistej pretensjonalności tego konglomeratu (jakby twórcy nie do końca rozumieli gatunki filmowe takie, jakimi je uczyniło zachodnie kino) ma to swój urok, a fabuła jest naprawdę przemyślana. Zapętlenie czasu, temat zdawałoby się wyeksploatowany w kinie klasy A i B, zyskuje dzięki temu ciekawy kontekst i nową oprawę.
Imponujące efekty specjalne, biorąc pod uwagę, że to nie Hollywood. Warstwa wizualna i scenografie także są zadbane. Sporo dobrej zabawy. Warte polecenia.

6/10


Sultan, reż. Ali Abbas Zafar

Sultan, reż. Ali Abbas Zafar

Nie byłby to może wybitny film, ale i nie byłby zły – ot taka sobie opowieść w nurcie „filmów sportowych” wymieszana (jak często w Indiach) z innymi podgatunkami, okraszona śpiewem, tańcem i patriotyzmem. Nie byłby aż zły, gdyby nie drobiazg: oszukiwanie widza. Tytułowy Sultan to zapaśnik, robiący karierę wbrew przeciwnościom losu i zdobywający ukochaną. Cytaty z Rockyego przeplatają się z przebitkami z Krwawego sportu i innych klasyków. W toku akcji nagle pojawiają się autentyczne zawody zapaśnicze, w tym olimpiada w Londynie w 2012 roku. Nasz bohater zdobywa tam złoty medal, a jego dziewczyna – również, w zapasach kobiet. Sprawdziłem. Indie nie zdobyły na tych igrzyskach złotego medalu w zapasach w żadnej kategorii. Więcej – nie zdobyły w ogóle żadnego złotego medalu, a wszystkich razem raptem sześć (Polska... dziesięć). Pewnych granic w deformowaniu autentycznej historii nie można przekraczać.
Reszta – jak wspomniałem – daje się oglądać, jeśli ktoś lubi indyjskie filmy skierowane w pierwszym rzędzie do indyjskiej publiczności. Ja jednak wolę te, które zachowując tamtejszą specyfikę dojrzały do pewnej uniwersalności.

3/10

poniedziałek, 17 kwietnia 2017

Kahaani, reż. Sujoy Ghosh

Kahaani, reż. Sujoy Ghosh

Ileż tu wątków! Od specyficznej sytuacji kobiety zagrożonej podczas ciąży (Dalekie pokrewieństwo z Dzieckiem Rosemary), przez klasyczne kino policyjne, aż do westernowej historii mściciela. I parę innych pobocznych. Sporo tu i klasycznego dreszczowca i narracji subiektywnej. Widać, że scenariusz był pisany starannie. Co prawda w pewnym momencie zacząłem się tego i owego domyślać, ale to nie popsuło mi zabawy.
Nie jest o może kino odkrywcze jakościowo, ale z pewnością indyjskie filmy dociągają pewne schematy do ich krańca, w sposób nowatorski i oryginalny. I za ten nadmiar, tę barokowość dodaję jeden punkt, chociaż większość innych filmów tej jakości dostałaby szóstkę.

7/10


sobota, 4 marca 2017

Rocky Handsome, reż. Nishikant Kamat

Rocky Handsome, reż. Nishikant Kamat

Może to nieco naiwny, melodramatyczny, skrótami pomyślany film, ale atmosfera jest znakomita (choć nie wybitna), sceny walk dobrze i wiarygodnie zaaranżowane. O profil psychologiczny bohaterów zadbano sztampowo, ale raczej porządnie. Wiele podobnych do siebie historii opowiadało kino i będzie opowiadać dalej. Nie mam nic przeciwko temu, jeśli jest to sprawnie prowadzone, a że jestem miłośnikiem indyjskiego kina, to tym bardziej. Może kiedyś oswoję się z tym stylem na tyle, że przestanie mnie intrygować, ale dlaczego – póki co – nie dać się porwać?

6/10


wtorek, 7 lutego 2017

Baaghi, reż. Sabir Khan

Baaghi, reż. Sabir Khan

Przy takiej produkcji (źródła różnie podają, ale jest to około 1000 filmów rocznie), byłoby dziwne, gdyby Bollywood nie wypluł z siebie filmu sztuk walki. A może wielu, ale znam ten jeden. Rywalizacja z Chińczykami (pewnie jakieś zadawnione spory), próba stworzenia własnej legendy o lokalnych szkołach i efektowne nawalanki. Do tego naiwne romansidło ze śpiewami i tańcami, zbyt dużo typowego Bollywoodu, żebym to łyknął. 
I niestety za bardzo widać, że ludzie latają przyczepieni do sznurków.

4/10

piątek, 9 grudnia 2016

Rustom, reż. Dharmendra Suresh Desai

Rustom, reż. Dharmendra Suresh Desai

Zawiodłem się. Jedyny ciekawy motyw tego filmu, jest motywem pobocznym – analiza uwiedzenia mężatki i zdrady. Pokazane jest to wspaniale i w najdrobniejszych szczegółach. I gdyby nie był to wątek poboczny, tylko studium natury ludzkiej, pogłębione, poszerzone – były doskonały film. Ale ten ciekawy wątek miał być tłem dla jakiejś afery szpiegowskiej, która okazała się dość miałka, podobnie jak jej schematyczni i przerysowani bohaterowie. No i tyle.

4/10