Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2018. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2018. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 13 marca 2022

Pozyvnyy "Banderas" (Pseudonim "Banderas"), reż. Zaza Buadze

Pozyvnyy "Banderas" (Pseudonim "Banderas"), reż. Zaza Buadze

No nie jest to epickie kino wojenne. Oczywiście należy podejść ze zrozumieniem i do ograniczonych możliwości ukraińskiego kina, i do sytuacji, w której film powstał. Ale to nie wystarczy. Najważniejszym wątkiem wydaje się w fabule pranie mózgu, jakie Rosja urządza w Donbasie mieszkańcom. Propaganda telewizyjna naprawdę działa, teraz widać to jeszcze lepiej. Skłócony wewnętrznie wróg to słaby wróg, a telewizor nadaje się do takiej dywersji jak nic innego.

4/10

niedziela, 21 marca 2021

Den blomstertid nu kommer (Unthinkable, Niemożliwe), reż. Victor Danell

 Den blomstertid nu kommer (Unthinkable, Niemożliwe), reż. Victor Danell

Niezwykle realistyczna wizja współczesnej wojny - takiej, jaką mogłaby być. Wątek trudnej relacji między ojcem i synem wpleciony jest w sytuację totalnego chaosu, dezinformacji, zerwania komunikacji. Nie wiadomo kto atakuje, ale robi to skutecznie - padają wszystkie systemy, nieznane rodzaje broni demolują rzeczywistość, struktury się rozpadają, wojsko jest bezradne, rząd - o ile istnieje - nie ma pojęcia co się wydarza. Wszystko to obserwowane jest z punktu widzenia zwykłych ludzi, próbujących coś robić, gdzieś się ukryć, czegoś się dowiedzieć. Świetny scenariusz i, niestety, dość prawdopodobny, o ile ktoś zdecydowałby się na prowadzenie wojny na dużą skalę w Europie.

7/10

sobota, 30 stycznia 2021

The Happytime Murders (Rozpruci na śmierć), reż. Brian Henson

The Happytime Murders (Rozpruci na śmierć), reż. Brian Henson

Syn Jima Hensona nie pierwszy raz pracuje z kukłami, robił to wcześniej z Muppetami, tym razem jednak pojechał po bandzie. Zrobił film dla dorosłych, kreując świat, w którym lalki żyją równocześnie z ludźmi, wchodząc z wzajemnością w dość skomplikowane relacje. Film jest pastiszem czarnego kryminału i kina gangsterskiego. Wulgarny, rubaszny, z grubo ciosanym poczuciem humoru, ale wszystko to prawdopodobnie jest celowe i świadome. Henson nabija się z tradycji Muppet Show i ta autoironia przybiera bardzo ostre kontury. Zdania są podzielone, ale ja jestem fanem tego filmu i wahałem się nawet czy nie dać mu siódemki, ale jeśli (podobnie pastiszujący) Turbo Kid ma siedem, tu muszę jednak dać nieco mniej. Tak czy owak polecam, uprzedzam jedynie, że to film dla dorosłych.

6/10

poniedziałek, 21 września 2020

Rossz versek (Najgorsze wiersze świata), reż. Gábor Reisz

Rossz versek (Najgorsze wiersze świata), reż. Gábor Reisz

Reżyser węgierskiego kina autorskiego, którego jeden film już widziałem i opisałem tu (Sens życie oraz jego brak) w zasadzie trzyma się tej samej linii i mógłbym niniejszy zrecenzować bardzo podobnie. Niby to pomysłowe, niby nowoczesne, niby jakoś tam politycznie uczestniczące i pseudo-filozofujące, ale nie bardzo jest na czym oko zawiesić, raczej jednak wynudziłem się.

Dla podsumowania: zblazowany koleś zastanawia się, czy jego życie mogłoby wyglądać inaczej. Kłopot w tym, że ja mam to gdzieś.

4/10

poniedziałek, 6 lipca 2020

Tanki (Czołgi), reż. Kim Druzhinin

Tanki (Czołgi), reż. Kim Druzhinin

Kolejny marny film Druzhinina, który upodobał sobie tematykę historyczną w wersji ubzdurnionej, ckliwej, płytkiej i dość marnie opowiedzianej. Umiarkowane związki z realnymi wydarzeniami nie usprawiedliwiają odrealnienia, które sięga tu niemal snu. 
Kilkoro czystych jak kryształ patriotów postanawia dostarczyć wspaniałemu Stalinowi prototypy czołgów i pomimo wroga wewnętrznego i zewnętrznego dowożą pierwsze T-34 do Moskwy. Szkoda czasu.

3/10

wtorek, 9 czerwca 2020

T-34, reż. Aleksei Sidorov

T-34, reż. Aleksei Sidorov

Trzy punkty, które przyznaję, są za ciekawe pokazanie realiów siedzenia w czołgu, zwłaszcza pod ostrzałem, a także za interesującą rekonstrukcję sprzętu z II wojny światowej. Cała reszta jednak to bujda na resorach, żenująco propagandowa produkcja. Wiadomo, że wojna tworzy własne mitologie, jednak tu zostały przekroczone wszystkie rodzaje przyzwoitości, jakie zdołacie sobie wymyślić.

3/10

czwartek, 12 marca 2020

Durante la tormenta (Fatamorgana), reż. Oriol Paulo

Durante la tormenta (Fatamorgana), reż. Oriol Paulo

Podobnie jak w przypadku Contratiempo tego samego reżysera, mamy tu kino nastawione na super-pomysłowe, a w efekcie średnie. Fakt, że parę chwytów scenariuszowych musiało być dobrze przemyślane, ale to tylko część sukcesu. Sam pomysł podróżowania w czasie dzięki użyciu zepsutego telewizora pasowałby do innego gatunku (mamy tu SF, kryminał, romans, thriller - ale nie komedię...). 

5/10

niedziela, 10 listopada 2019

Seven in Heaven, reż. Chris Eigeman

Seven in Heaven, reż. Chris Eigeman

Pomysł jest ciekawy, ten o zamknięciu w szafie i równoległych czasoprzestrzeniach, do tego podparte teorią spiskową, ale ostatecznie raczej trafiłem na kino młodzieżowe. Można to oczywiście lubić, w pewnych kategoriach na pewno można ocenić ten film wyżej, ja - nie bardzo.

4/10

niedziela, 3 listopada 2019

Steel Country (Mroczne miejsce), reż. Simon Fellows

Steel Country (Mroczne miejsce), reż. Simon Fellows

Zapowiada się nieźle, ale z biegiem czasu robi się nudny i nachalnie religijny (biedny prostaczek, panjezusek ze śmieciarki, jedyny sprawiedliwy, kontra estabiliszment). Przy tym nuda goni nudę i z pozornie ciekawej intrygi zostają flaki z olejem. Szczytem jest moment, w którym śmieciarz gania za "złym" z kuszą, którą nie wiadomo skąd wziął. Dupa blada, strata czasu.

2/10

wtorek, 24 września 2019

T-34, reż. Aleksey Sidorov

T-34, reż. Aleksey Sidorov

Bardzo przyzwoite przygodowe kino wojenne, z zachowaniem wszelkich konwencji w stylu Wielkiej ucieczki. Jeśli mamy do czynienia z rosyjskim filmem wojennym, musi się pojawić w recenzjach wątek "propagandy", recenzenci zapominają, że kino wojenne z dowolnego kraju jest albo propagandowe, albo rewizjonistyczne. Tak, rosyjskie również. Bawiłem się świetnie. 

6/10

środa, 18 września 2019

Nomis (Night Hunter), reż. David Raymond

Nomis (Night Hunter), reż. David Raymond

Złe. Obsada niby z ambicjami, fabuła do znudzenia imitująca skandynawskie kryminały, scenariusz drastyczny i przewidywalny, zupełnie nieprawdopodobne zachowania, kiepska wyobraźnia scenarzysty, schematyczność. Można się czepiać w nieskończoność Patryka Vegi, ale w tej samej stylistyce osiągnął dużo, dużo więcej, w sumie może powinien dawać lekcje takim jak ów David Raymond, nota bene nie wiadomo kto i skąd.

2/10

wtorek, 30 lipca 2019

Ma-nyeo (Wiedźma), reż. Hoon-jeong Park

Ma-nyeo (Wiedźma), reż. Hoon-jeong Park

Pozornie jest to fajny film, ale po bliższym przyjrzeniu się, niewiele z niego zostaje. Przewidywalny, bez jakiejś głębi, nic niewnoszący, jedynie efektowny, ale i to nie do końca. 
Dziewczyna z przeszczepionym mózgiem wymyka się z eksperymentów medycznych, a potem mści. I tyle.

5/10

Hotel Mumbai (Hotel Mumbaj), reż. Anthony Maras

Hotel Mumbai (Hotel Mumbaj), reż. Anthony Maras

Z jednej strony to straszne, że film oparto na faktach i że takie fakty zaistniały. Z drugiej - to bardzo wspomaga scenariusz, zbudowany nie według schematów, a według życia, czyli dziwnie, niekonsekwentnie, a jednocześnie przerażająco i dynamicznie. Radzę się nie przywiązywać do bohaterów i naprawdę, chciałbym, żeby takie rzeczy się po prostu nie wydarzały. Daje do myślenia i chwilami po prostu aż trudno uwierzyć, że ludzie robią takie rzeczy.
Jeśli chodzi o samą realizację filmową - bez zarzutu.

8/10


sobota, 22 czerwca 2019

Aquaman, reż. James Wan

Aquaman, reż. James Wan

Jednak straszny szit. Schematyczny, przewidywalny do bólu, powielający wszystkie istniejące i przerobione po milion razy standardy. Jeszcze przy Matrixie czy Władcy pierścieni to miało sens, ale teraz? Po co ten film w ogóle? Rąbanka i mordobicie, z proekologicznym przesłaniem. Dziadostwo.

2/10

sobota, 18 maja 2019

Fleuve Noir (Czarna fala), reż. Érick Zonca

Fleuve Noir (Czarna fala), reż. Érick Zonca

Plus za kolejną próbę post-noir, minus za przedobrzenie. Plus za tematy niewygodne, z pogranicza, łamanie tabu. Minus za przewidywalność. O wszystkim wiedziałem długo przed tym, jak miałem być "zaskoczony". Ostatecznie ocena 5 jest sprawiedliwa, taka ani dobra, ani zła.

5/10

wtorek, 23 kwietnia 2019

Dragged Across Concrete, reż. S. Craig Zahler

Dragged Across Concrete, reż. S. Craig Zahler

Powolne, może odrobinę zbyt powolne tempo (i z tego powodu "tylko" siódemka), ale to ma sens, tak miało być. Tak się akurat składa, że widziałem wszystko, co Zahler reżyserował i generalnie jestem na tak, choć tym razem zdecydowanie poszedł do przodu.
Świetne role, doskonały klimat, dość przygnębiający naturalizm, nawet fatalizm. Czy jest w tym jakaś wyższa prawda lub chociaż jej próba? Czy ja wiem... Poza pewnymi oczywistościami raczej nie, ale warto poprzebywać w świecie tego filmu.

7/10

White Boy Rick (Kokainowy Rick), reż. Yann Demange

White Boy Rick (Kokainowy Rick), reż. Yann Demange

Niezbyt wysoka ocena, pomimo mojego upodobania do lat 80. wynika z kompletnie niejasnego przekazu filmu. I nie ma to wiele wspólnego z niejasnością samej sytuacji, którą pokazuje, bo widzę tam wiele śladów zaangażowania. Całą winę bezpośrednio lub pośrednio zwala się na system, w którym żyją ludzie w USA (pomimo, że jeden z bohaterów na początku deklaruje, że Ameryka jest krajem takich możliwości, jak żaden na świecie. Może właśnie o ten kontrast chodzi). Film wyraźnie staje po stronie dilerów i przeciwko handlarzom bronią. Broń jest legalna, a narkotyki nie, zwalczamy to, co rząd dopuszcza, a przyzwalamy to, czego rząd zakazuje. Krótko mówiąc - film antyrządowy w dość prymitywny sposób, choć z próbami zakamuflowania.
Do tego aktorstwo głównego aktora... jakoś nie. Nie.

4/10

piątek, 19 kwietnia 2019

Prospect, reż. Zeek Earl, Christopher Caldwell

Prospect, reż. Zeek Earl, Christopher Caldwell

Główną zaletą jest klimat tego raczej niskobudżetowego obrazu, ale przecież i aktorstwo jest niezłe i fabuła - może nie zachwyca, ale i nie razi. Snuje się dwójka bohaterów po dziwnej planecie, na którą trafili szukając rzadkich minerałów. Muszą się trzymać razem, chociaż on zabił jej ojca. Sytuacja psychologiczna rozwija się nieźle, tempo akcji już raczej nie - to nie jest film akcji, nie jest nawet rasowym SF. Ale miło było zawiesić oko.

5/10

BlacKkKlansman (Czarne bractwo), reż. Spike Lee

BlacKkKlansman (Czarne bractwo), reż. Spike Lee


Film przy bliższym przyjrzeniu się jest nie tylko o walce z białym rasizmem, ale także o rodzeniu się czarnego rasizmu. Jest jednak też o prześladowaniach Żydów w USA, co w latach 70. było zjawiskiem marginalnym. Niezupełnie też wynika z fabuły, jakim cudem Ron zrobił tak szybką i zamaszystą karierę w Klanie, jakoś tak to na skróty poszło. Postacie klanowców są narysowane tak, aby wyglądali na bandę półgłówków i słabo zagrane. Do tego jakieś dziwne triki kamerowe, nie wiadomo czemu służące.
Końcówka tego nieźle zapowiadającego się filmu nie pozostawia złudzeń – to dzieło zaangażowane, z tezą i celem. I jak w poezji – ten rodzaj zaangażowania może i jest potrzebny, tyle że psuje opowiadaną historię.
Acha, i proponowałbym twórcom odczepić się od Griffitha, a jeśli już się czepiać, to dodałbym, że Narodziny narodu nie wywołały amerykańskiego rasizmu, zresztą sam film także jest o czymś trochę innym niż tu mowa.

4/10