Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Here Alone. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Here Alone. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 lipca 2017

Here Alone, reż. Rod Blackhurst

Here Alone, reż. Rod Blackhurst

Może to wariacja na temat Z jak Zachariasz? 
Co istotne - ostatecznie główne role grają dwie postacie kobiece. I to nie jest bynajmniej jakiś ordynarny feminizm. Poznajemy też dwóch męskich bohaterów filmu i żadnemu z nich nie mamy nic do zarzucenia, przeciwnie - to ludzie naprawdę godni szacunku. Może jest w tym pewien rodzaj fatalizmu, a może coś nawet więcej. W ostatnich sekwencjach bohaterka rozpacza nad straconym dzieckiem. Może podjąć dwie decyzje: postawić na rozrodczość i przedłużenie gatunku ludzkiego - wtedy ocaliłaby mężczyznę - lub postawić na emocje macierzyństwa - wtedy ocali pasierbicę. I tak za dużo spojleruję, więc nie dopowiem.
Nie zmienia to faktu, że naiwność pary protagonistów jest przeraźliwa. Prosta wizyta w knajpie czy na prywatce wystarcza, żeby zobaczyć kto ku komu się ma i czy z wzajemnością. Przeoczenie uczucia pasierbicy do ojczyma jest kompletnie niewiarygodne. Za to z kolei rodzące się uczucie bohaterki z jej gościem - najzupełniej realistyczne. Podobnie jak wszystkie inne relacje i skrajnie problematyczne decyzje podejmowane w całej fabule. Można więc wybaczyć tę jedną wpadkę.
Co trzeba dodać - informowanie widza poza wiedzą postaci filmowych także poprowadzone jest znakomicie. 
Nadobecne "slow" dopełnia całokształtu. Nie spieszymy się, nie epatujemy przemocą, raczej współczujemy. Przyroda jest piękna, choć złowroga: nie chodzi tylko o obecność wirusa, ale też o problem z upolowaniem jedzenia. 
Kawał dobrego filmu, który odwraca proporcje i zaprzecza efekciarstwom w stylu Zombie Express ("sztuka" dla mas). Dobra opowieść, niejednoznaczna i niedokończona. Reszta jest w myśleniu, a tego już nie dopowiem. Wydawałoby się że zaspoilerowałem film, ale to nieprawda. Spojlerem byłoby dopowiedzenie wniosków.

7/10