Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sarmaşık. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sarmaşık. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 13 września 2016

Sarmaşık (Sarmasik, Bluszcz), reż. Tolga Karaçelik Kürt

Sarmaşık (Sarmasik, Bluszcz), reż. Tolga Karaçelik

Zaczyna się od prezentacji bohaterów – każdy z nich otrzymuje tajemniczą wiadomość lub jakiś sygnał. Reakcją jest spojrzenie w kamerę, wyłamujące ich na samym początku z diegezy. To sygnał, że należy się spodziewać ambitnego filmu. Za ambicjami oczywiście nie musi nadążać jakość, jednak w tym przypadku nadążyła.
Film może się okazać niełatwy w interpretacji. Pomyślałem jednak, że jest to po prostu metafora państwa tureckiego. Inteligencja, wyżsi oficerowie, specjaliści – wysiadają, przestają mieć udział w wydarzeniach. Kapitan niezupełnie wiadomo dlaczego postanawia pozostać na morzu z grupą niżej wykwalifikowanych marynarzy. Każdy z nich jest bardzo wyrazisty, myślę, że obrazują różne części tureckiego społeczeństwa. Jest wzorowy muzułmanin, ale i zwykły ćpun, niewierzący. Galeria postaw. Ten trop otworzył mi się, kiedy pada zdanie „Niewielu Kurdów żegluje” pod adresem marynarza o imieniu Kürt (a to ci zbieg okoliczności). Kürt jest Kurdem, tak w Turcji brzmi nazwa tego narodu. Jak się okazuje w dalszej części (nie powiem jak to widać, tylko o wnioskach) jest sumieniem dla tych, którzy je posiadają, niekiedy odgrywa też kluczową rolę w napięciach „politycznych” na statku. I jest pewną tajemnicą, której Turcy nie są w stanie rozgryźć. Kapitan, oddzielony i niedostępny to władza. A statek, to cała sytuacja Turcji – obecnie? A może historycznie?
Można jednak odciąć się od takiego rozumienia, oglądać jak zwykły dreszczowiec. Akcja płynie z początku bardzo wolno, potem zagęszcza się. Jednak od pierwszych kadrów rośnie dziwne napięcie budowane pracą kamery i ścieżką dźwiękową. Aktorstwo jest pierwszorzędne. Kiedy wejdzie się już w opowieść, trudno zrobić przerwę, pomimo że tempo do końca jest co najwyżej umiarkowane. Świetna robota.
A metafora bluszczu? Mam kilka podejrzeń, ale żadne na tyle solidne, żeby się rozpisać. Natomiast zakończenie, o które pyta autor jedynego komentarza na Filmwebie, moim zdaniem jest jednoznaczne.
SPOILER:
Załoga morduje kapitana (młotek w rękach, zjednoczenie przeciwko wyzyskowi), co jest ponurym proroctwem dla Trucji.

7/10