Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cédric Jimenez. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cédric Jimenez. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 27 września 2021

BAC Nord (Północny bastion), reż. Cédric Jimenez

BAC Nord (Północny bastion), reż. Cédric Jimenez

To już trzeci film tego reżysera, który opisuję i trzeci z oceną 7, więc coś jest na rzeczy. Jak się okazuje, nie znam tyko jednego jego filmu, niestety jest po francusku.
Grupa policjantów, którzy nie są święci, robi przekręt. Celem przekrętu jest dorwanie handlarzy narkotyków, a więc wedle reguły, że cel uświęca środki. Sytuacja jednak się komplikuje.
Mam wrażenie, że to jest taki rodzaj filmu, jakie chciałby robić Patryk Vega, tylko mu nie wychodzi. Kino naturalistyczne, brutalne, chwilami wręcz reportażowe, bez czarno-białej etyki, ale doskonale zrobione, angażujące. Kibicuję Jimenezowi.
Film oparty na faktach.

7/10

niedziela, 15 kwietnia 2018

Kryptonim HHhH, reż. Cédric Jimenez

Kryptonim HHhH, reż. Cédric Jimenez

W przeciwieństwie do Anthropoid ten film po pierwsze pokazuje mentalność zapiekłych nazistów i ich konflikty wewnętrzne (zagryzali się tam strasznie), po drugie - położono wielką staranność na zbliżenie do faktów. Kilka drobnych przeinaczeń nie powinno zakłócać tego odbioru. Czechosłowackie społeczeństwo też jest oddane uczciwiej - bez tonu pogardy, ale i bez specjalnego mitologizowania, oddzielono ruch oporu i groźne lub co najwyżej obojętne masy. No i sama realizacja - bez zarzutu, przynajmniej ja niczego nie wyłapałem.

7/10

czwartek, 3 marca 2016

Le French (Marsylski łącznik), reż. Cédric Jimenez

Le French (Marsylski łącznik), reż. Cédric Jimenez

Przykład na to, jakie pułapki zastawia tłumaczenie tytułów na polski. Oryginał naturalnie nawiązuje do Francuskiego łącznika (French Connection), który to polski odpowiednik jest dwuznaczny. Łącznik to osoba lub obiekt łączący coś, np. korytarz. To drugie znaczenie jest dużo bliższe temu, co naprawdę oznaczało „French connection”, chodziło o kanał przerzutowy narkotyków. Stąd oryginalne French nawiązuje do oryginalnego znaczenia (i klasyka kryminalnego), a polskie Marsylski łącznik do polskiego tłumaczenia.
Film także jest wariacją na temat obu „łączników” z lat 70. Nie chodzi tylko o tematykę. Podobny jest realizm, z jakim ukazano wewnętrzne życie mafii i policji, swego rodzaju fatum (mafijne jest negatywne – nawet najlepiej zarządzana organizacja przestępcza ma skłonność do wewnętrznej destrukcji, policja zaś jest mechanizmem samonaprawiającym się, jedno i drugie dzieje się w sposób niemal nadprzyrodzony). Podobny jest w końcu sposób filmowania. Kolorystyka zdjęć, typy ujęć (np. nogi idącego człowieka), jazdy kamery, itd. Jak się okazuje – te środki się nie zestarzały.
Jest to bardzo dobra realizacja i jedyny zarzut, który można postawić, to że już było, że trudno po obu „łącznikach” powiedzieć jeszcze parę słów, które warto powiedzieć.
Na podziw natomiast zasługują scenografie i charakteryzacje. To, że film powstał w roku 2014 wiadomo wyłącznie z opisów. Po samym obrazie nie domyśliłbym się, że nie jest o 40 lat starszy.

7/10