Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rosja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rosja. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 17 stycznia 2021

Shugaley, reż. Denis Neymand

Shugaley, reż. Denis Neymand

Tytuł podaję za IMDB, trudno o jakieś szersze informacje o tym filmie, poza prawdopodobieństwem, że jest częściowo oparty na faktach.

Rosyjski socjolog zostaje aresztowany przez Mudżahedinów w Libii i przetrzymywany jako dość niewygodna karta przetargowa. Świat muzułmański pokazano jako podzielony, pełen i złych, i dobrych, skrajności. Polityka jest tu brudna, a realizacja całkiem sprawna. Może za dużo w tym całym brudzie niemal nieskazitelnej Rosji, za to podłej Turcji i USA, to oczywiście trochę razi. I nie jest to, jak w opisach ani film akcji, ani wojenny, to dramat sensacyjny.

7/10

wtorek, 1 grudnia 2020

Unknown Battle (Rzhev, Nieznana bitwa), reż. Igor Kopylov

Unknown Battle (Rzhev, Nieznana bitwa), reż. Igor Kopylov

Nareszcie solidny rosyjski dramat wojenny, po kilku opisanych tu kiepskich próbach. Tu wszystko się zgadza: świetne zdjęcia, dopracowana batalistyka, oparcie epizodu na sporej historycznej kampanii. Duża rezerwa w stosunku do komunizmu, dwóch przedstawicieli stalinowskiej dyktatury to jednocześnie dwie najmniej jasne postacie. Historia jest opowiedziana w odcieniach szarości, nie ma tępego hołdu dla szlachetnych bolszewików, ale nie ma też przesadnego rewizjonizmu, który byłby tu nie na miejscu. Do tego ciekawie rozegrane konflikty personalne na tle większej kampanii. Warto.
Swoją drogą ciekawe podobieństwa z chińskim obrazem Ostatnia bitwa.

7/10

sobota, 14 listopada 2020

Vratar galaktiki (Kosmiczne mistrzostwa), reż. Dzhanik Fayziev

Vratar galaktiki (Kosmiczne mistrzostwa), reż. Dzhanik Fayziev

Dwa punkty daję wyłącznie za efekty specjalne, jednak poza efektami film niczego nie zawiera. Właściwie to nie zawiera nawet treści. Pomimo także widocznego budżetu i zapewne ogromu pracy, tu i ówdzie wieje malizną, bylejakością, niedorobieniem. Maskuje się to wszystko poszatkowanym montażem, ubóstwem przejaskrawionych plenerów i natłokiem grafiki komputerowej.
To już drugi film Fayziewa, który widziałem i niestety nie nabrałem doń zaufania.

 2/10

wtorek, 20 października 2020

Devyataya (Dziewiąta ofiara), reż. Nikolay Khomeriki

 Devyataya (Dziewiąta ofiara), reż. Nikolay Khomeriki

O ile sporo widziałem nowych rosyjskich filmów, które były całkiem niezłe, o tyle ten wypada dość blado. Po prostu nie wciąga, a szyty jest tak grubymi nićmi, że wręcz razi bylejakością wielu scen. Do tego wszystkiego zastosowano tak ograne i "wypróbowane" rozwiązania, że nie sposób odnaleźć cienia świeżości, a efekty specjalne wyglądają jak pomalowane akwarelkami. Nie tędy, nie tędy.

Skrót: ktoś morduje dziewczyny, chcąc uzyskać jakiś efekt magiczny. Śledztwo prowadzi petersburska policja. Czary mary i dużo okropności, które nie straszą.

 3/10

niedziela, 13 września 2020

The Blackout (Ostatni posterunek), reż. Ilya Kulikov

 The Blackout (Ostatni posterunek), reż. Ilya Kulikov

 Piękne zdjęcia, ale sensu brak. Rosyjskie kino stać już na superprodukcje, najwyższej klasy efekty specjalne i postprodukcję, jeno sensu zabrakło. Film o inwazji kosmitów, taki tam. Nijaki.

4/10

poniedziałek, 6 lipca 2020

Spasti Leningrad (Ocalić Leningrad), reż. Aleksey Kozlov

Spasti Leningrad (Ocalić Leningrad), reż. Aleksey Kozlov

I jeszcze jeden propagandowy film wojenny rodem z Rosji, ale w przeciwieństwie do paru opisywanych poniżej, widać, że nie oszczędzano na budżecie. Może nie jest to Dzień niepodległości, ale solidne. Grupa Rosjan próbuje się przedostać na barce przez jezioro podczas oblężenia Leningradu. Trochę plastikowego bohaterstwa, trochę bzdur, trochę historii. I propaganda "wojny ojczyźnianej".

5/10

Tanki (Czołgi), reż. Kim Druzhinin

Tanki (Czołgi), reż. Kim Druzhinin

Kolejny marny film Druzhinina, który upodobał sobie tematykę historyczną w wersji ubzdurnionej, ckliwej, płytkiej i dość marnie opowiedzianej. Umiarkowane związki z realnymi wydarzeniami nie usprawiedliwiają odrealnienia, które sięga tu niemal snu. 
Kilkoro czystych jak kryształ patriotów postanawia dostarczyć wspaniałemu Stalinowi prototypy czołgów i pomimo wroga wewnętrznego i zewnętrznego dowożą pierwsze T-34 do Moskwy. Szkoda czasu.

3/10

środa, 10 czerwca 2020

Kak ya stal russkim (Jak zostałem Rosjaninem), reż. Xia Hao, Akaki Sakhelashvili

Kak ya stal russkim (Jak zostałem Rosjaninem), reż. Xia Hao, Akaki Sakhelashvili

Zarąbiście nudna komedia, przy której nie tyle, że nie roześmiałem się ani razu, ale nawet nie uśmiechnąłem. Próba pokazania zalet kultury chińskiej i rosyjskiej z podtekstem pokazywania światu, że "nas należy podziwiać". Kupa stereotypów i samochwalstwa, zero humoru, brak mi słów.

1/10

wtorek, 9 czerwca 2020

T-34, reż. Aleksei Sidorov

T-34, reż. Aleksei Sidorov

Trzy punkty, które przyznaję, są za ciekawe pokazanie realiów siedzenia w czołgu, zwłaszcza pod ostrzałem, a także za interesującą rekonstrukcję sprzętu z II wojny światowej. Cała reszta jednak to bujda na resorach, żenująco propagandowa produkcja. Wiadomo, że wojna tworzy własne mitologie, jednak tu zostały przekroczone wszystkie rodzaje przyzwoitości, jakie zdołacie sobie wymyślić.

3/10

wtorek, 24 września 2019

T-34, reż. Aleksey Sidorov

T-34, reż. Aleksey Sidorov

Bardzo przyzwoite przygodowe kino wojenne, z zachowaniem wszelkich konwencji w stylu Wielkiej ucieczki. Jeśli mamy do czynienia z rosyjskim filmem wojennym, musi się pojawić w recenzjach wątek "propagandy", recenzenci zapominają, że kino wojenne z dowolnego kraju jest albo propagandowe, albo rewizjonistyczne. Tak, rosyjskie również. Bawiłem się świetnie. 

6/10

środa, 27 marca 2019

Battle for Moscow (Żołnierze Panfiłowa), reż. Kim Druzhinin

Battle for Moscow (Żołnierze Panfiłowa), reż. Kim Druzhinin


Wiem, że bohaterstwo wiąże się z patosem, ale stężenie patosu nie odpowiada tu stężeniu bohaterstwa, poza tym propaganda prokomunistyczna przekracza tu dopuszczalne normy. Nawet świetne ujęcia niemieckich czołgów (panzer III? chyba) i dość szczegółowe uwagi scenariuszowe dotyczące taktyki walki oraz pozostałej broni nie ratują tego raczej mętnego i chyba propagandowego filmu. Na patos trzeba zapracować, a nie tylko poinformować o patosie.
I nie pomagają nawet międzytekstowe aluzje do Siedmiu samurajów i Siedmiu wspaniałych.
Problem dodatkowo jest w tym, że cała historia z „panfiłowcami” jest wątpliwa historycznie.


3/10

czwartek, 11 października 2018

Posledniy bogatyr (Ostatni wojownik), reż. Dmitriy Dyachenko

Posledniy bogatyr (Ostatni wojownik), reż. Dmitriy Dyachenko

Cieszy mnie moda na słowiańszczyznę, a zwłaszcza jej mitologię, ale bzdurność, naiwność i bylejakość tego filmu jest dość męcząca. W napisach jest info, że przeznaczony od lat dwunastu. Obawiam się, że to mocno zawęża odbiorców, bo nie tylko od, ale i do dwunastu. To kino na miarę fantasy lat 80. Wtedy byłby wspaniały, dziś - raczej mierny.

4/10

piątek, 29 czerwca 2018

Legenda o Kolovrate (Furious), reż. Dzhanik Fayziev, Ivan Shurkhovetskiy Opowieść o tym, jak Batu-Chan zburzył miasto Riazań

Legenda o Kolovrate (Furious), reż. Dzhanik Fayziev, Ivan Shurkhovetskiy

Luźno osnuty na wydarzeniach historycznych, nawiązujący do tekstu Opowieść o tym, jak Batu-Chan zburzył miasto Riazań z XIII w. 
Film interesujący głównie jako ekranizacja tego właśnie zabytkowego tekstu, bo sam w sobie - niespecjalnie. Za dużo czarów i patosu, a efekty specjalne, jakkolwiek widać, że postarano się o nie - rażą jakością. Nie wiem też, czy nie przesadzili z kostiumami, a akcja z niedźwiedziem nadaje się już wyłącznie do baśni. Chociaż może, gdyby to potraktować jako baśń...

5/10

czwartek, 7 czerwca 2018

Sobibór, reż. Konstantin Chabienski

Sobibór, reż. Konstantin Chabienski

Jest to koprodukcja, ale oczywiście z głównym udziałem Rosjan. Ma to swój sens, bo o ile wiadomo coś o historii buntu, najważniejszą rolę odegrali radzieccy Żydzi, żołnierze w niewoli. Byli też jednak Żydzi z innych krajów, w tym także z Polski i postarano się, żeby mówili we właściwych językach, głównie poprzez dobór aktorów z tych państw. 
Realia historyczne są w ogóle najmocniejszą stroną filmu, chociaż zdjęcia są właściwie równie wspaniałe. Jedyne, co szwankuje to sama historia - po prostu znana. Zwłaszcza jeśli wcześniej zrobiło się research, a jeszcze wcześniej oglądało Ucieczkę z Sobiboru. Oczywiście, upamiętnienie tak wyjątkowej akcji jest warte kolejnego filmu, są jednak jakieś drobne problemu z budową dramaturgii. Może dlatego, że śledzimy losy wielu osób, z których większość albo ginie dość szybko, albo pojawia się w połowie filmu. 
Nie zmienia to faktu, że mamy do czynienia z dobrym wartościowym i - uprzedzam - ciężkim kinem.

6/10

poniedziałek, 25 grudnia 2017

Salyut-7 (Salut 7), reż. Klim Shipenko

Salyut-7 (Salut 7), reż. Klim Shipenko

Nie jest to rosyjska Grawitacja, chociaż technicznie film nie jest gorszy. Do tego - oparty na prawdziwej historii, choć trudno mi ocenić na ile szczegóły się zgadzają na poziomie niuansów. Chociaż - na historycznych zdjęciach widać, że obaj faktycznie są w czapkach. 
Historia trzyma w napięciu, doskonale ukazano też realia wyścigu w kosmosie w latach 80, ostatnią radziecką próbę wyprzedzenia USA. Stroje, rekwizyty, elektronika, fryzury, specyficzne nastawienie do rzeczywistości - doskonale przemyślane. Wspaniałe zdjęcia i praca kamer. I jeśli wrócić do Grawitacji, to należą się co najmniej dwa punkty więcej.

7/10

czwartek, 23 listopada 2017

Batalion, reż. Dmitriy Meskhiev

Batalion, reż. Dmitriy Meskhiev

Przypomina nieco stary obraz Tak tu cicho o zmierzchu, gdyż w obu pojawia się oddział kobiet na froncie. Oba filmy mają zresztą tragiczną wymowę, przy czym różnią je dwa szczegóły: w Batalionie fabuła jest oparta na faktach (to dla mnie podnosi wartość), poza jego akcja osadzona jest w trakcie I wojny światowej. Gdybym jednak miał recenzować teraz Tak tu chicho o zmierzchu i tak dałbym punkt więcej i to wcale nie z sentymentu. Batalion poszedł w epickie kino akcji, taki rosyjski (bo jeszcze nie radziecki) Szeregowiec Ryan.
Bardzo ostro obeszli się twórcy z komunizmem, zwłaszcza w bolszewickim wydaniu. Zadbano o realizm postaci i o tło wydarzeń. Batalistyka, choć nie ma jej wiele, jest niesamowita, zwłaszcza wrażenie robi starcie w maskach gazowych; sugestywnie ukazano potworności tamtej wojny. Niemców potraktowano także bezlitośnie w scenariuszu, co zresztą zgadzałoby się z ich stylem prowadzenia tamtej wojny. Poza wszystkim jest to bardzo ciekawy epizod historyczny. Może więc nie warto przykładać do innych filmów, ten jest godny polecenia sam w sobie.

6/10


środa, 4 października 2017

Guardians (Strażnicy, Zashchitniki), reż. Sarik Andreasyan

Guardians (Strażnicy, Zashchitniki), reż. Sarik Andreasyan

Rosyjskie kino fantasy-superbohaterskie, o wyraźnym profilu komercyjnym, jest może niewiele gorsze od amerykańskich odpowiedników (podobnie jak armia), jednak nie oferuje niczego więcej niż kopia z akcentami lokalnymi.
Walorem tego „dzieła” jest konkluzja, że istnieje możliwość budowania uniwersów filmowych zupełnie inaczej osadzonych niż uniwersa amerykańskie i przez to da się choć na chwilę złapać oddech.
Efekty specjalne są znakomite, zwłaszcza, że mówimy o kinie mającym znacznie mniejsze doświadczenie niż Hollywood. Mamy tu jednak zalew wtórności. To coś więcej niż rosyjscy „avengers”, to jest kalka z prymitywnych japońskich kreskówek z lat 70. i 80. Dość byle jaka ekspozycja, zaniedbania logiczne, „deus ex machina”, wiecznie rozrywające się koszulki na „niedźwiedziu” (jakby nie dało się wymyślić dla niego elastycznych ciuchów, żeby nie był goły, jak już się zmieni znowu w człowieka). Ostatecznie jest to dość prymitywna gra komputerowa, sfilmowana, opatrzona nachalną muzyką i całkiem infantylna w ostatecznym rozrachunku. Logika też nie jest najmocniejszą stroną tej produkcji, natomiast wyłazi tam rosyjski kompleks posiadania gorszej broni niż Zachód. Stąd oczywiście dużo autentycznych przytoczeń, ale jeszcze więcej fantazji na temat minionych osiągnięć.
Trzeba natomiast powiedzieć, że dziewczyny są przepiękne i gdyby mieć choć jeden powód do obejrzenia tego filmu, to byłby ten. Ale, jak pisałem, choć pozostałe kuleją, to i tak warto.

4/10

niedziela, 24 września 2017

Kholodnyy front (Chłodny front), reż. Roman Volobuev

Kholodnyy front (Chłodny front), reż. Roman Volobuev

Niedawno obejrzany, wybrałem go na wpis numer 500.
Świetna koprodukcja rosyjsko-francuska z kilkoma precyzyjnymi portretami psychologicznymi, łącząca kilka nurtów. Oczywiście ci, którzy szukają schematycznego dreszczowca, będą rozczarowani, ale jeśli ktoś chce obejrzeć dobry (i nieschematyczny!) dreszczowiec, ma szansę odkryć kawałek dobrego kina.
Prowadzenie wątków od początku zaskakuje. Choćby w pewnej niejednoznaczności postaci. Mamy tu coś, co można nazwać "wędrującą sympatią" (i symetrycznie jest także "wędrująca antypatia"). Każde z bohaterów od czasu do czasu dostaje wsparcie widza; od czasu do czasu też zdaje się, że widać wskazanie "to ten jest tym złym". W końcu, prowadzenie narracji raz sugeruje jakąś głębiej ukrytą intrygę, raz z kolei zdaje się zapowiadać, kto może kogo skrzywdzić. I za każdym razem sytuacja się zmienia, ale nie w taki sposób, żeby zaskoczyć widza banalnym postawieniem wszystkiego na głowie. Ci bohaterowie zachowują się jak ludzie, a nie jak postacie z przekombinowanego scenariusza.
Ten realizm, irracjonalność niektórych zachowań, długie ujęcia, wstawki narracyjne, które niekoniecznie popychają akcję do przodu, to wszystko wskazuje na zakorzenienie w kinie nowofalowym, a pozorne dłużyzny wraz z innymi elementami (świetna praca kamery, oświetlenie, przemyślana sceneria) są ukłonami w stronę slow cinema. I zakończenie, nie zdradzę jakie, okazuje się raczej otwarte. Mam jednak taką myśl, że ten (bez wątpienia) dreszczowiec jest przede wszystkim filmem o miłości i o dojrzewaniu do niej. Jeśli dobrze przyjrzeć się zachowaniom i dialogom, przemycono tam naprawdę dużo na ten temat.
Jest też sporo symboliki, która aż prosi się o bliższe przyjrzenie. Obecność dziwnego zwierzęcia, ulokowanie tej specyficznej aury pogodowej właśnie w kojarzącej się z upałami Francji, homar, TGV niezatrzymujący się według rozkładu i wiele innych drobiazgów każą doszukiwać się głębszych sensów, o ile - jak wspomniałem - ktoś szuka więcej niż schematycznego dreszczowca.
Daję lekko naciąganą (w górę) ósemkę.

8/10


środa, 10 maja 2017

Black Sea (Morze Czarne), reż. Kevin Macdonald

Black Sea (Morze Czarne), reż. Kevin Macdonald

Oczywiście, że jest to film „filmowy”, a więc wiele sytuacji jest naciąganych pod widowisko, ale z punktu widzenia historii żadna nie wydaje mi się absurdalna. „Naciągane” to co innego niż „absurdalne”. Może jedynie ilość tych sytuacji w jednym ciągu zdarzeń budzi wątpliwości. Ale z pewnym przymrużeniem oka fabuła jest akceptowalna i można się skupić na przebiegu akcji. A przebieg wciąga... no trochę wciąga.

5/10

czwartek, 30 marca 2017

Duelyant (The Duelist, Łowca pojedynków), reż. Aleksey Mizgirev

Duelyant (The Duelist, Łowca pojedynków), reż. Aleksey Mizgirev

Całkiem niezłe. Kolejny film na szóstkę, może chwilami za mocno zromantyzowany, ale wolę rosyjski romantyzm niż np. amerykański. Tradycja tych pojedynków jest dla mnie zupłenie niezrozumiała, nie wzbudza we mnie sympatii dla tradycji rosyjskiej arystokracji. Ale może było i tak, jak pokazano. W każdym razie oglądało się nieźle i mam poczucie kontaktu z filmem oryginalnym, w wielu punktach niepodobnym do innych.

6/10