Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tajlandia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tajlandia. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 6 maja 2018

Rak ti Khon Kaen (Cmentarz wspaniałości), reż. Apichatpong Weerasethakul

Rak ti Khon Kaen (Cmentarz wspaniałości), reż. Apichatpong Weerasethakul

Pomimo wielu krajów zaangażowanych w tę produkcję, najważniejszy wydaje się udział Tajlandii, co znajduje odbicie w fabule. 
A fabuła jest przedziwna. Powiem szczerze, że z taką atmosferą się jeszcze nie spotkałem, przypomina "dziwadła" robione przez Paradżanowa, czy Makavejeva, tyle że zachowuje niepowtarzalny klimat. Wszystko dzieje się tu powoli i nie chodzi o to, co jest pokazywane. Trudno zmierzyć się z tym kinem nie znając historii Tajlandii i tamtejszej obyczajowości. Ludzie są tu jakby pogodzeni z tym co się dzieje, całkowicie wierzą duchom przodków, niespecjalnie przejmują się zarówno śmiercią czy śpiączką, jak i wybudzeniem z niej. Bardziej pociągają ich drobne codzienne przyjemności, obok których toczy się historia mistyczna i historia prywatna. Doprawdy obce, dziwne i bardzo interesujące. I mogę tego świata nie rozumieć, ale warto było się w nim zanurzyć.
Przyznaję siódemkę, ale tak naprawdę nie mam pojęcia jak ten film ocenić. Wiem jedynie, że jest wartościowy.

7/10

niedziela, 15 kwietnia 2018

All I See Is You, reż. Marc Forster

All I See Is You, reż. Marc Forster

Czy to jest zgodnie z opisami trhiller - nie wiem. Na pewno nie pokrywa się z opisem z Filmwebu, bo kobieta właściwie niczego nie odkrywa. Odkrywa jej partner, a potem wiele się zmienia. 
To film, który bardzo zgrabnie operuje sztuką budowania i montażu scen, a także językiem czy też metaforą obrazu. Dobrze zagrany, przemyślnie poprowadzony, choć takich jest wiele. Tematycznie - to o tym, że są różni faceci. Niektórzy są wzorowymi mężami i ojcami, ale mają pewne cechy, które po jakimś czasie doprowadzają do katastrofy; kobiety zresztą podobnie, ale to już nie jest o tym opowieść.
Myślę, że warto zobaczyć, chociaż za mistrzowskim budowaniem obrazu filmowego nie podąża głębsza treść. A może nawet i głęboka, tylko nie jakoś szczególnie.

6/10

sobota, 7 kwietnia 2018

niedziela, 23 lipca 2017

Buffalo Rider (Jeździec bawołów), reż. Joel Soisson

Buffalo Rider (Jeździec bawołów), reż. Joel Soisson

Miłe dla oka kino młodzieżowe osadzone w egzotycznej scenerii Tajlandii. Myślę, że niejeden nastolatek marzy o takiej wakacyjnej przygodzie (chociaż niezupełnie rozumiem dlaczego w czasie tych wakacji chodzą do szkoły). W każdym razie dla 12-14 latków naprawdę niezły film. Były nawet momenty, w których i ja się zainteresowałem.
Zwłaszcza wyścigi na bawołach, chociaż ten finałowy niestety jest kiepsko sfilmowany. Były pewnie jakieś braki w tej scenie, które musieli nadrobić kamerą i montażem.

5/10

niedziela, 26 lutego 2017

Secret Sharer (Tajemniczy sojusznik), reż. Peter Fudakowski

Secret Sharer (Tajemniczy sojusznik), reż. Peter Fudakowski

Kiedy główny bohater przedstawił się jako „Konrad”, już wiedziałem na co się zanosi. Rzeczywiście, atmosfera od samego początku jest „conradowska” i, co najważniejsze, nie to się nie gubi, nie rozmywa, pomimo upchnięcia fabuły w nowoczesne konwencje kinowe i współczesną oprawę. Zestawiając to ze Smugą cienia Wajdy można zauważyć, jak dobrze poradził sobie Fudakowski (co prawda wspomniany film Wajdy jest chyba jego najgorszym). Nie znam co prawda opowiadania, na którym oparto scenariusz, jednak bez wątpienia była to inspiracja, a nie kopiowanie gotowego tekstu.
Wszystko wskazuje na to, że mamy do czynienia z debiutem reżyserskim. Debiut jest bez zadęcia, bardzo sprawny. Ci, którzy oczekują efekciarskiego thrillera, powinni sobie odpuścić. Atmosferze bliżej jest do zeszłorocznego Sarmasik, jest co prawda zachowane napięcie dreszczowca, ale to dreszczowiec „literacki”, przez co trochę inny, niespieszny, ze swoistym urokiem. Absolutnie godne polecenia. Jest nawet interesujący zwrot, pozwalający się zastanowić kto jest tytułowym sojusznikiem i dla kogo.
Ciekawy jest też przykład dość nietypowej koprodukcji. I z punktu widzenia krajanów - związki z Polską, historyczne, symboliczne, kulturowe. Łącznie z tym, że jedna polska melodia jest ważnym punktem zwrotnym w psychologicznej dynamice filmu.

6/10


sobota, 13 lutego 2016

Skin Trade, reż. Ekachai Uekrongtham

Skin Trade, reż. Ekachai Uekrongtham

Wzruszające mordobicie z dużą ilością strzelaniny i stanowczo za długą końcową akcją. Myślę, że ten film broni się tylko z jednego powodu: źli ludzie mają wyjątkowo podłą profesję. Gdyby nie to, nie byliby wystarczająco denerwujący, żeby obronić tę dość schematyczną fabułę. Tony Jaa i Dolph Lundgren nawet próbowali trochę być aktorami, a nie tylko maszynkami do produkcji trupów. Sprawnie zrealizowana tandeta, ładne zdjęcia, w sam raz na zabicie czasu, z którym zupełnie nie wiadomo co zrobić. Ostatecznie film załamuje się na końcowej próbie moralizatorstwa rodem z Kapitana Żbika.

4/10