Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jaume Collet-Serra. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jaume Collet-Serra. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 5 grudnia 2022

Black Adam, reż. Jaume Collet-Serra

Black Adam, reż. Jaume Collet-Serra

Najsłabszy film tego reżysera z tych, które poznałem. Ratuje go trochę świadomie używany pastisz, ale Deadpool jest w tym względzie nie do przebicia. Nie tylko pod względem błysku i pewnej odkrywczości formuły. Deadpool jest postacią, która weszła do uniwersum i pastiszując uniwersum trzeba by pastiszować pastisz - ślepa uliczka.

Realizacyjnie wyszło to nieźle, nie znalazłem zbyt wielu naciąganych "poprawności", na co skarżą się niektórzy komentatorzy, ale sam fakt pewnej stabilności, neutralności, braku przegięć - to za mało. Trzeba by jeszcze, żeby były jakieś wyraźne plusy, a tych prawie nie ma, a to uniemożliwia wyższą ocenę niż

4/10

niedziela, 15 kwietnia 2018

The Commuter (Pasażer), reż. Jaume Collet-Serra

The Commuter (Pasażer), reż. Jaume Collet-Serra

Ten całkiem niezły "dreszczowiec akcji" nadpsuty jest przez okropnie zrobioną scenę wypadku kolejowego. Parę innych niedociągnięć, w tym scenariuszowe, usprawiedliwionych jest nawiązaniem do konwencji "zagadki zamkniętego pokoju" z nieźle pomyślanymi sposobami odcięcia bohaterów od świata zewnętrznego. Nie ma uproszczeń w stylu Na granicy, gdzie po prostu okazuje się, że nie ma zasięgu. Tu jest dużo ciekawiej, chociaż przez to mniej życiowo. Ktoś pomyślał nad tym i nawet jeśli nie domyślał do końca, to zrobił porządny rozrywkowy film.

6/10

sobota, 13 lutego 2016

Nocny pościg (Run All Nihgt), reż. Jaume Collet-Serra

Nocny pościg (Run All Nihgt), reż. Jaume Collet-Serra

To w gruncie rzeczy przede wszystkim dramat psychologiczny. Wcale nie mówię, że jakiś wybitny, raczej płaski, jednak taka przynależność gatunkowa, to siłą rzeczy co najmniej piętro wyżej niż „kino akcji”. Jeden z punktów daję właśnie za odwagę tej próby, jakkolwiek dość naiwnej. Dramatyzm tego dramatu jest tak baśniowy, że nie da się traktować całkiem poważnie i od razu wiadomo, że chodzi o wkurzenie widza.
Liam Neeson jako Jimmy Conlon jest już tak do przesady zrobiony na ofiarę, że żadna konwencja tego nie udźwignie.
Triki z fruwającą po mieście kamerą są zupełnie niepotrzebne. Za parę lat będzie się o tym mówić (jak w wielu innych przypadkach), że była taka głupia maniera w roku 2015, ale na szczęście już nikt tych bzdur nie uprawia.
Sekwencja walki między wagonami niestety długa i nudna, chociaż pięknie sfotografowana. Ale piękne, poprawne fotografie to obecnie standard, a nie wyjątek. Podobnie przynudza sekwencja finałowa – walka w lesie. Dostajemy tam symboliczną łopatologiczną powtórkę ze wszystkich westernów rozliczających upadek Dzikiego Zachodu na rzecz Nowego Wspaniałego Świata z jego uporządkowaniem. Pojawia się nawet winchester model 1873, zabieg pretensjonalny i nie na miejscu. Odbieram karne dwa punkty za dziecinadę, nachalność i prostactwo symboliki.
Aczkolwiek miło się bawiłem przy tych stertach trupów.

5/10