Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Eutanazjer. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Eutanazjer. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 13 marca 2018

Armomurhaaja (Eutanazjer), reż. Teemu Nikki


Armomurhaaja (Eutanazjer), reż. Teemu Nikki

Wysoką notę daję za wieloznaczność. Nie da się o tym filmie powiedzieć nic ostatecznie. Ani nie jest to jakieś kino łopatologiczno-ideologiczne w stylu Pokotu, do końca dramat psychologiczny, ani kryminał. Klasyfikowanie go jako dreszczowca także nie jest najlepszym pomysłem.
Daję też wysoką notę za odwagę łamania tabu. Coraz łatwiej zrobić film o ratowaniu zwierząt, ale niezwykle trudno – o ich zabijaniu i to na różnych poziomach. Główny bohater jest bowiem kimś, kto zabija zwierzęta, co nie zostało w żaden sposób potępione.
W końcu – to film o śmierci i poznawaniu czym ona jest. Widać to po zachowaniach bohaterki. Moment, w którym ona wsiada do samochodu po egzekucji można rozumieć dwuznacznie. Może to skłonności samobójcze, ale raczej fascynacja katem i próba zbliżenia się do fenomenu odbierania życia innym stworzeniom.
Co ją w nim fascynuje? On zabija zwierzęta i je rozumie, to sumuje tyle archetypów, że aż trudno się połapać. Jej też trudno. Tak czy inaczej, ona też oswaja się z własną śmiercią, to tanatologia w czystej postaci (a nawet może nieco zbyt dosłowna).
Niejednoznaczna postać głównego bohatera (raz mu się kibicuje, a innym razem chciałoby się, żeby wpadł pod pociąg) zostaje bardzo ładnie rozwiązana pod koniec.
Na marginesie – jak patrzyłem na tych „żołnierzy Finlandii” od razu przypominają mi się polscy bohateriowie stadionowi.

7/10